Goud met een wit randje

Soms zit het goud in de kleine dingen. Een prachtige zonsopkomst, een dikke knuffel of gewoon even samen zijn. November bracht ons naar Denemarken, waar we precies op het juiste moment bij onze zoon konden zijn. We genoten van gouden herfstkleuren en kostbare dagen samen. En bij thuiskomst? Daar kreeg al dat goud een wit randje. Lees en kijk gezellig mee!

Op het juiste moment

De zon begroette ons toen we klaarstonden voor ons vertrek naar Denemarken. Dat is het mooie van deze tijd van het jaar: al die prachtige ochtendgloren. Zo’n oranjegele bol die ons toelacht en ons de dag laat beginnen met een grote glimlach en heel veel dankbaarheid. Gouden momenten, zomaar aan het begin van de dag.

Zo zijn we op woensdag 4 november rond 9.00 uur vertrokken voor een tweedaagse reis naar Billund, Denemarken. De plaats waar onze zoon Noah woont. Wat een prachtige rit hadden we die dag, met een stralend blauwe lucht! Onderweg was het nog net warm genoeg om even buiten te picknicken aan een meertje. Na ruim 500 kilometer hebben we in Karlstad overnacht.

De volgende dag gingen we weer op tijd op pad, op weg naar de altijd weer indrukwekkende bruggen: de Sontbrug (Øresundbrug), de Grote Beltbrug (Storebæltbrug) en de Kleine Beltbrug (Lillebæltbrug).

Felicitatie waard!

Even na de middag kregen we te horen dat Noah zijn online afstudeerpresentatie achter de rug had. En even later kwam het bericht: hij was geslaagd! Nog drie uurtjes rijden en dan konden we hem feliciteren en een dikke knuffel geven. Dat was zo gaaf! Om precies op het juiste moment daar te mogen zijn. Heel speciaal, juist omdat we zo ver van elkaar wonen. Dat was voor ons goud waard!

Samen zijn is goud waard

Even onze spullen in de gehuurde B&B gelegd en hup, naar Billund. Het was bijna donker, maar ook hier konden we weer genieten van de prachtig ondergaande zon en de opkomende mist. Zo mooi! Nog zo’n gouden moment.

We hebben Noah van zijn werk opgehaald en het feestje gevierd in het Atami Sushi Restaurant. Ook daar hebben we iets bijzonders meegemaakt: het eten werd gebracht door een robot! Op de plateaus stond ons eten, met daarbij het tafelnummer en zoals in veel sushi restaurants bestel je diverse kleine gerechtjes met tussenpozen. Grappig, maar ook wel heel afstandelijk. Ik kan nu niet zeggen dat ik dit erg kan waarderen. Maar leuk om eens meegemaakt te hebben.

We hebben een gezellige avond gehad en Noah daarna thuisgebracht. Hij moest de volgende dag nog werken.

Vrijdag 6 november was voor ons een relaxte dag. Heerlijk geslapen in de royale, gezellige B&B. Het was een mistige ochtend en de dag bleef ook aardig grijs. De B&B lag op ongeveer een kilometer van de kust. Vanuit de accommodatie konden we de zee een klein beetje zien. De zee, of beter gezegd de zeestraat, heet de Kleine Belt. Dit water vormt de verbinding tussen het Kattegat in het noorden en de Baltische Zee, oftewel de Oostzee, in het zuiden.

We weten het niet zeker, maar ik had het vermoeden dat de eigenaren van de B&B Nederlanders waren. Er lagen verschillende Libelles en Nederlandse boeken, en er stonden versierde Hollandse klompjes. Doet er ook niet zoveel toe, maar wel grappig.

Voor de lunch onze broodjes gesmeerd en hup, naar zee. Even de boel verkend en tegen vier uur naar Billund gereden om Noah op te halen. Ook nu weer die prachtige zonsondergang met de mist. Het grijs maakte plaats voor goud. Zo mooi!

Nog even bij zijn huisje langs om wat spullen op te halen en toen terug naar de B&B. Van vrijdagavond tot zondagavond heerlijk samen zijn. Dat is voor ons goud waard!

Gouden herfstkleuren en lego uurtjes

Zaterdag was een dag om er samen opuit te gaan. De natuur in Denemarken was volop in de herfst. Die prachtige oude beuken, met hun gele en oranje bladeren. Gouden herfstkleuren, echt schitterend! Voor ons een extraatje, omdat de bomen bij ons in Hunge al enige tijd kaal zijn.

Zie je die prachtige cirkels in de mooie blauwe lucht op de tweede foto. Ik was aan het rijden en ineens, waaaauw! Zie ik een vliegtuig vlak voor ons in de lucht een cirkel maken, en nog een en nog een. Zo bizar!. Nog nooit meegemaakt maar prachtig om te aanschouwen. Mogelijk nog wat tijd over om een landing te maken, denk ik. Zou geen andere verklaring hiervoor hebben. Of toch, de piloot had zoveel plezier!!!

Een paar kilometer verderop ligt de stad Fredericia, niet ver van de Kleine Beltbrug. Ook nu weer lunchpakketjes mee, want even een kopje koffie met wat lekkers of een lunch is in Denemarken erg duur. Koffie met een gebakje kost al gauw zo’n twaalf euro per persoon. En een heerlijk belegd broodje met een kopje koffie op het strand, met uitzicht op zee, is zeker goud waard!

Toen we op een informatiebord de verdedigingswerken van Fredericia zagen, dacht ik: dit lijkt wel erg veel op Bourtange! Dat bleek niet zo vreemd. Beide vestingen hebben Nederlandse invloeden, met aarden wallen, grachten en vooruitstekende bastions. De Nederlandse vestingbouwkundige Hendrick Ruse, geboren in het Drentse Ruinen, leidde de herbouw en versterking van Fredericia. Grappig om zo in Denemarken een stukje Nederlandse geschiedenis tegen te komen.

Heerlijk wat rondgelopen over de vestingwallen, door de binnenstad en langs de haven. Na een prachtige route door de omgeving kwamen we weer terug in onze B&B.

Gouden uurtjes met LEGO en tafelvoetbal

Daar stond een tafelvoetbalspel. Nou, Willem en Noah kennende moesten daar natuurlijk flink wat potjes op gespeeld worden. Leuk hoor! Ook ik heb me eraan gewaagd. Maar winnen zat er voor Willem en mij niet in. Die jongen heeft zoveel ervaring en kracht! Zelfs met z’n tweeën tegen hem konden we nog niet winnen.

Er stonden ook twee grote bakken met LEGO. Dat was natuurlijk een walhalla voor Noah. Het waren veelal wat oudere onderdelen, die hem even terugbrachten naar zijn kindertijd. Hij gaf aan dat het een must is om in alle B&B’s een bak LEGO te hebben liggen.

Ook ik ben een aantal uren zoet geweest met LEGO. Voor mijn verjaardag had ik een bos LEGO-rozen gekregen, die ik in elkaar heb gezet. Best nog een klusje hoor! En in de gang hing een poster van Fredericia. Die heb ik geprobeerd na te maken met de LEGO uit de bakken. Ook nog best moeilijk, maar ik was best tevreden met het resultaat.

Zo samen lekker bezig zijn, ieder met iets waar je plezier in hebt. Dat waren zeker gouden uurtjes!

Uitwaaien en nog even samen zijn

Zondagochtend relaxed opgestaan. Het was wederom grauw buiten. Aan het eind van de ochtend hebben we een prachtige wandeling gemaakt over de punt van de landtong. De ruige zee had langs de kust aardig wat verwoesting aangericht. De zandige oever was afgekalfd en bomen waren omgetrokken. Hier en daar een steiger en een strandje, waar het ’s zomers vast fijn toeven is.

In een boom hing een prachtig kunstwerk van natuurlijke materialen. Mooi gemaakt en zeker zo’n 2,5 meter groot. Bijzonder om onderweg tegen te komen!

Na deze frisse wandeling weer heerlijk bijkomen in ons huisje. De bos LEGO-rozen stond daar te pronken en staat inmiddels in ons appartementje thuis. Daar kunnen we het hele jaar van genieten.

Aan het eind van de middag heeft Noah al zijn spullen ingepakt en hebben we hem weer thuisgebracht. Daar samen eten gekookt. Ik had nog wat spullen meegenomen om zijn kamer iets gezelliger te maken en alvast een beetje in kerstsfeer te brengen.

En toen kwam dan toch weer het moeilijke moment van afscheid nemen. Blijft lastig. Maar we kunnen terugkijken op een paar gouden dagen samen. Precies op het juiste moment.

Van gouden herfst naar wit goud

Wat jullie misschien al is opgevallen, zijn de vele foto’s van de lucht. Wat hebben we veel verschillende, prachtige luchten gezien! Hierboven en hieronder nog een paar om van mee te genieten.

Op onze tweedaagse terugreis hebben we wederom bij ChopChop Asian Express gegeten. Een Zweedse fastfoodketen met snelle Aziatische gerechten. Als je om koolhydraatvrij eten vraagt, zijn ze bereid het menu enigszins aan te passen. Een oplettende kijker zal zien dat onze maaltijd niet helemaal koolhydraatvrij was. Maar af en toe gunnen we ons ook nog wel iets heeeeel lekkers!

O ja, onderweg zagen we ook deze prachtige lijsterbes. Helemaal zonder bladeren, maar nog volop in de bessen! Ik denk dat de vogels in de buurt genoeg te eten hadden. Bij ons zijn alle bessen inmiddels door de vogels opgegeten. Vandaar mijn verbazing om deze boom nog zo vol te zien hangen. Wat een prachtig exemplaar!

Hoe noordelijker we reisden, hoe kouder — logisch — en hoe witter het werd. Eerst rijp aan de bomen en kleine, beschutte meertjes die al bevroren waren. Later zelfs wat sneeuw! Zo gingen we van de gouden herfst naar het witte goud.

Goudmomentjes met een wit randje

Halverwege Zweden liet de winter zich al echt zien. De prachtige foto’s spreken voor zich. De wegen werden steeds witter. Veel sneeuw lag er nog niet en het rijden was prima te doen.

Langs de randen van stroompjes en beekjes begon zich al ijs te vormen. Het water bleef stromen, terwijl zich langs de randen langzaam een laagje ijs vormde. Rond takjes en stenen ontstonden de mooiste ijscreaties. Kleine winterse kunstwerkjes.

Even stilstaan en genieten van al dat moois. Goudmomentjes, waar de winter een wit randje omheen had gemaakt!

Thuiskomen in het witte goud

We kwamen precies op de vooraf aangegeven tijd aan in Våle, een dorpje op vier kilometer van ons huis in Hunge. Daar zouden we nog even langsgaan bij vrienden die de volgende dag naar Nederland zouden vertrekken. Google Maps rekent de reistijd altijd zonder pauzes, maar onderweg hadden we genoeg tijd gewonnen om mét onze stops toch op de voorspelde tijd aan te komen.

Het schemerde toen we in Våle warm werden verwelkomd. Gezellig even bijkletsen en toen eindelijk thuis!

We wisten dat we de volgende dag zouden ontwaken in een witte wereld. Het witte goud viel uit de hemel en liet een witte deken van ongeveer twintig centimeter achter. Zo mooi! Na twee dagen kwam de sneeuwschuiver langs en inmiddels ontstaan de eerste sneeuwheuvels op ons terrein.

En dan die laatste foto: sneeuw en zon. Zo magisch, zo bijzonder en mooi! Dat zijn van die gouden momenten met een wit randje.

Dat witte randje is inmiddels alleen maar dikker geworden. Uiteindelijk is het inmiddels andersom: De witte wereld, het witte goud, met een gouden randje van de zon!

Stilte die goud waard is

Vier dagen onderweg, drie dagen heerlijk samen en dan weer thuiskomen. Dankbaar voor wat we mochten doen, zien en beleven. Dankbaar dat we de mogelijkheid hadden om te gaan!

En toen deze foto van het Hungesjön, het meer bij Hunge, met de tekst die ik tegenkwam: Hoe groot is onze God! Wat fijn dat we hier weer de rust en stilte mogen opzoeken. Hem mogen ontmoeten en onze dankbaarheid mogen uitspreken.

Die rust, die stilte en het witte goud delen we graag met onze gasten. Velen hebben hier al zo bij of op het meer gestaan. Natuurlijk warm aangekleed, met de kou op hun gezicht en de warmte van de zon op hun huid. Die stilte kan in het begin zelfs een beetje onbehaaglijk voelen. Zo weinig geluid, zo veel rust. En juist daar, in die stilte en die warme zonnestralen, hebben gasten Gods nabijheid mogen ervaren.

Geen zweverig gedoe, maar een echte ervaring! Zo fijn wanneer gasten van hun stille tocht terugkomen en nog helemaal vol zijn van wat ze hebben beleefd. Gouden momenten in een witte wereld.

Wil jij dit ook ervaren? Kijk dan op : Hunge Winter Experience

Ga je liever samen met anderen? Er is nog plek voor een aantal deelnemers bij Retraite Actief Reizen, met als thema: Koud & krachtig – Ontdek je veerkracht!

Fijn dat jullie weer even met ons meereisden en meegenoten van onze gouden momenten met een wit randje!

Dat witte randje is hier inmiddels een witte deken geworden.

Ondertussen lezen we over een mogelijke verstoring van de poolwervel, de luchtstroming hoog boven de Noordpool. Wat dat voor onze winter gaat betekenen? Dat moeten we nog afwachten. De warme kleding ligt in ieder geval klaar!

Hoe dik die witte deken nog wordt en welke gouden momenten we weer mogen beleven, laten we jullie graag in de volgende blog zien.

Lieve groet,
Willem en Ria

Wil je ons blijven volgen?
Meld je dan nu aan…

Wil je ons blijven volgen?
Meld je dan nu aan…