Wat vliegt de tijd toch voorbij! Ons leven in Zweden begon alweer bijna vijf jaar geleden en als we terugkijken, dan heeft vooral de opbouw van Hus Hotell Hunge veel van onze tijd en energie gevraagd. Maar nu alles zo langzamerhand zijn plekje heeft gekregen, merken we dat er ook weer ruimte ontstaat voor andere dingen.
En dat is best fijn! Want hoe gezellig het ook is om gasten te ontvangen en altijd iets omhanden te hebben, soms wil je gewoon even iets anders.
We ontmoeten hier natuurlijk heel wat mensen, maar als ik eens kijk naar onze gasten, dan bestaat zo’n 75 procent uit mannen. Niets mis mee hoor, maar eerlijk is eerlijk, soms mis ik gewoon het gezellige samenzijn met andere vrouwen. Lekker kletsen, lachen en samen iets ondernemen. Buiten het hotel had ik daar de afgelopen jaren eigenlijk weinig gelegenheid voor. Hoog tijd dus om daar eens verandering in te brengen!
En zo kwam het dat ik iets ging doen wat ik in Nederland waarschijnlijk nooit zou hebben gedaan: linedancen! Ook mijn creatieve bezigheden, die de afgelopen jaren een beetje op de achtergrond waren geraakt, heb ik weer opgepakt. Twee heel verschillende activiteiten, maar allebei met hetzelfde doel: nieuwe contacten leggen en vooral samen plezier hebben.
Ondertussen gaat het leven rondom het hotel natuurlijk gewoon door. Er wordt nog altijd geklust, opgeruimd en voorbereid op wat komen gaat. En tussen alle bedrijvigheid door zijn we er ook nog een paar dagen samen opuit getrokken.
Er valt dus weer genoeg te vertellen!
Met de voetjes van de vloer
Linedancen! Wie had ooit gedacht dat ik dat nog eens zou gaan doen? In Nederland zou ik er waarschijnlijk niet eens over hebben nagedacht. Maar ja, we wonen nu eenmaal in Zweden en in een naburig dorp werd linedance aangeboden. Een mooie gelegenheid om eens wat andere vrouwen te ontmoeten en samen iets gezelligs te ondernemen.
Dus vol goede moed meldde ik me aan voor de beginnersgroep. Bleek ik de enige beginner te zijn! Gelukkig nam de lerares altijd een vriendin mee, zodat we toch met z’n drietjes op de dansvloer stonden. En toen wij Wilma en Cobie op bezoek hadden, mochten ook zij gezellig twee keer meedoen.
Na mijn les volgde de gevorderdengroep, met maar liefst twee deelnemers. Na twee lessen werd besloten dat ik me daar ook wel bij kon aansluiten. Zo werd mijn dansuurtje anderhalf uur en kreeg ik er meteen wat extra gezelligheid bij!
Maar vergis je niet, dat linedancen is behoorlijk hard werken! Al die passen, draaien en combinaties onthouden, terwijl je voeten soms een heel andere kant op willen dan je hoofd. En dan ontdek je ook nog eens spieren waarvan je bijna vergeten was dat je ze had!
Ach, beweging kan geen kwaad. Zeker niet nu ik sinds april bewust bezig ben met afvallen. Inmiddels zijn er al 13 kilo verdwenen! Het linedancen is dus een mooie aanvulling. Al was het me in eerste instantie vooral om de gezelligheid te doen.
Met de handen in de klei
Naast het dansen begon het ook weer te kriebelen om creatief aan de slag te gaan. In Nederland gaf ik al creatieve workshops en ik heb in de loop der jaren behoorlijk wat materialen verzameld. Maar sinds onze verhuizing naar Zweden was er eigenlijk weinig van terechtgekomen. De opbouw van Hus Hotell Hunge vroeg de afgelopen jaren zoveel tijd en energie dat mijn creatieve bezigheden een beetje op de achtergrond waren geraakt.
Nu alles zo langzamerhand zijn plekje heeft gekregen, ontstaat er gelukkig weer wat ruimte voor andere dingen. Maar hoe krijg je hier in de omgeving een groepje vrouwen bij elkaar om gezellig creatief bezig te zijn?
Mijn gedachten gingen uit naar kleien. Een keramiekworkshop zou ik graag willen geven, maar ja, daar heb je een oven voor nodig en die heb ik niet. Dus werd het luchtdrogende klei, oftewel DAS. Eerst zelf maar eens aan de slag om te ontdekken wat de mogelijkheden zijn. Er ontstonden verschillende werkstukken en niet veel later was ook de flyer voor een workshop gemaakt.
En zowaar, vier dames meldden zich aan!
Inmiddels hebben we er drie ontzettend gezellige en creatieve avonden op zitten. Er is volop gekleid en er zijn al heel wat mooie werkstukken ontstaan. De komende twee avonden gaan we schuren en alles met verschillende technieken verder afwerken. Ik ben benieuwd naar de eindresultaten!
Natuurlijk ontbreekt ook de fika niet, met lekkere Hollandse koekjes erbij. Toch een beetje Nederland op tafel!
Er wordt vooral Zweeds gesproken en af en toe gooi ik er zelf een Engels woord tussendoor. Wanneer de dames onderling gezellig aan het kletsen zijn, gaat het Zweeds me soms nog wel wat te snel. Maar ach, ik laat ze lekker kletsen. Ik hoef tenslotte niet ieder woord te verstaan om te zien dat iedereen het naar zijn zin heeft.
En daar ging het me uiteindelijk om: samen creatief bezig zijn, nieuwe contacten leggen en vooral veel gezelligheid!
Een levend schilderij
Afgelopen zomer was onze vriend Hennie al begonnen met het omzagen van bomen en struiken die ons uitzicht op het Hungesjön belemmerden. En wat blijf ik het toch fantastisch vinden om over het meer uit te kijken! Bijna ieder uur lijkt het wel een ander schilderij. De lucht die weerspiegelt in het water, de steeds veranderende kleuren en het licht. Ik kan er geen genoeg van krijgen!
Helaas moesten we de werkzaamheden destijds voortijdig staken vanwege een defecte kettingzaag. Maar nu was de tijd rijp voor poging twee. De laatste twee grote bomen moesten er nog aan geloven. En Hennie ging opnieuw aan de slag!
Ook ik had nog een aantal kleinere boompjes en struiken op het oog die me in de weg stonden. Dus die hebben we meteen maar verwijderd.
Het resultaat mag er zijn! Wat hebben we nu een prachtig, vrij uitzicht over het meer!
Alleen ligt er nu wel een enorme hoeveelheid boomstammen en takken. Maar die laten we rustig de winter over liggen. Zodra in het voorjaar de sneeuw verdwenen is, willen we de boel opruimen en de takken verbranden. Voor nu genieten we vooral van het uitzicht!
Ondertussen zijn we ook begonnen met het winterklaar maken van de tuin. De picknickbank die onze vrijwilligers afgelopen zomer zo mooi hebben gerestaureerd, heeft nog een behandeling met olie gekregen. Zo hopen we dat deze weer heel wat jaartjes mee kan.
En zo wordt het rondom Hus Hotell Hunge stap voor stap weer een beetje mooier!
Een frisse start
Er even tussenuit. Na een hele zomer gasten te ontvangen en verwennen, was voornamelijk ik toe aan mezelf even verwennen. Even nieuwe dingen zien, en even helemaal niets moeten. Want in een accommodatie als de onze ligt er altijd wel iets om aan te pakken. Natuurlijk stemde Willem meteen in en stelde zelfs voor om niet 1 maar 2 nachtjes weg te blijven.
Met ijs op de voorruit vertrokken we rond tien uur richting Funäsdalen, een wintersportgebied op ongeveer tweeënhalf uur rijden van Hunge. Het beloofde een prachtige dag te worden. Een strakblauwe lucht, volop zon, maar wel behoorlijk fris!
De route was afwisselend en onderweg werden we verschillende keren verrast door kleine kuddes rendieren. Wat bijzonder blijft het toch om deze dieren zomaar langs de weg te zien lopen! Schuw zijn ze bepaald niet. Je kunt ze tot op een paar meter benaderen en rustig voorbijrijden, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
De herfst loopt inmiddels op zijn einde en de meeste bomen hebben hun prachtige kleuren alweer verloren. Toch viel er nog volop te genieten. De zon zette de blauwe bessenstruikjes en de veenbesplantjes prachtig in het licht. Samen met de heldere blauwe lucht leverde dat weer schitterende plaatjes op.
En zo begon onze korte vakantie eigenlijk al onderweg!
Een waterval op een laag pitje
Ons eerste doel was 👆 RÄNDÅFALLET. Na al dat zitten in de auto was het heerlijk om de benen even te strekken. Een wandeling van ongeveer een kilometer voerde ons door het bos, langs verschillende kleine watervalletjes, naar de brede waterval.
Helaas liet de hoeveelheid water nogal te wensen over. Hierdoor kwam de waterval in zijn geheel niet zo goed tot zijn recht. Jammer natuurlijk, maar de wandeling door de prachtige natuur maakte veel goed.
Daarna reden we verder naar Funäsdalen, waar we eerst nog even wat boodschappen deden voordat we ons appartement opzochten.
En dat bleek bepaald geen klein onderkomen! Het appartement was van alle gemakken voorzien en eigenlijk geschikt voor maar liefst tien personen. Aan ruimte dus geen gebrek. We konden ons er de komende dagen prima vermaken!
Een wereld van verschil
Wat een verschil met gisteren! Geen strakblauwe lucht en stralende zon, maar een grauwe, bewolkte dag met aan het eind van de middag kans op regen. Na een goede nachtrust en een rustig begin van de dag gingen we weer op pad.
We reden richting Fjällnäs en nog een stukje verder, tot aan de Noorse grens, ongeveer een halfuurtje rijden. Natuurlijk konden we het niet laten om toch even de grens over te gaan. Maar omdat we onze paspoorten niet bij ons hadden, hielden we het bij een klein uitstapje en keerden we al snel weer om.
Het landschap had inmiddels een totaal andere uitstraling. De bomen waren grotendeels kaal en onder de grijze lucht zag alles er wat somber en mystiek uit, wat ook weer zijn eigen schoonheid had.
Op de terugweg bezochten we 👆 ANDERSSJÖÅFALLET. Maar liefst 303 traptreden moesten we omhoog! En wie daarna nog energie over had, kon de berg nog verder beklimmen. Gelukkig werden we beloond met een prachtig uitzicht over de tegenoverliggende fjällen.
Bij de waterval werd een brug gerepareerd en we raakten aan de praat met de mannen die daar aan het werk waren. Wat bleek? Een van hen kende Hunge, omdat hij daar aan de jacht had deelgenomen. Hoe grappig is dat! Ben je een paar uur van huis, kom je zomaar een vreemde tegen en blijkt er toch weer een gemeenschappelijke link te zijn.
Later reden we via een prachtig kronkelende, grillige weg naar de tegenoverliggende fjäll, vanwaar we de waterval opnieuw konden zien, maar nu vanaf de andere kant.
En alsof de natuur ons nog een extra verrassing wilde bezorgen, begonnen er boven op de fjäll kleine sneeuwvlokken naar beneden te dwarrelen. De eerste sneeuw van onze vakantie!
Oud, vertrouwd en verrassend
In deze omgeving kom je nog prachtige authentieke houten woningen tegen. Sommige hebben zelfs daken begroeid met mos, grassen en heide. Wat een mooi gezicht! Het lijkt alsof de huisjes helemaal opgaan in de natuur.
Onderweg viel ons nog iets bijzonders op: een hele rij brievenbussen naast elkaar. Zoveel hadden we er nog nooit bij elkaar gezien! In Zweden hebben de postauto’s het stuur aan de rechterkant en staan de brievenbussen langs de rechterkant van de weg, zodat de postbode vanuit de auto de post kan bezorgen. Heel praktisch natuurlijk.
Maar liefst 36 brievenbussen telde ik op deze plek! Wie heeft er ooit meer bij elkaar gezien? Misschien heeft iemand zelfs een foto met nóg meer brievenbussen. Ik ben benieuwd!
Inmiddels was de wind flink aangewakkerd en begon het ook te regenen. Hoog tijd om ergens naar binnen te gaan voor een kop koffie of thee. En wat smaakt daar nu lekker bij? Een heerlijke wafel met ijs! Nou ja, echt weer voor een ijsje was het natuurlijk niet, maar die wafel lachte ons zo verleidelijk toe dat we hem niet konden weerstaan.
Daarna terug naar ons appartement, waar het inmiddels heerlijk warm was. Bij aankomst hadden we het er nogal frisjes gevonden en nergens een knop kunnen ontdekken om de verwarming wat hoger te zetten. Gelukkig had de beheerder een extra kacheltje geplaatst.
En zo konden we na een frisse, natte dag buiten weer heerlijk warm en knus genieten van ons royale onderkomen.
Dwars door een winterwereld
Na opnieuw een goede nachtrust, een lekker ontbijtje en de schoonmaak van het appartement vertrokken we op de derde dag in een witte wereld. Die nacht had het licht gesneeuwd en ook gevroren. Dat beloofde een bijzondere dag te worden.
De strakblauwe lucht vergezelde ons de hele dag terwijl we over de hoogvlaktes reden. We kozen voor de bekende route door de 👆 FLATRUET fjällen. En wat was het daar prachtig! Voor het eerst lag er nu sneeuw, wat deze route nóg mooier en bijzonderder maakte.
Flatruet bestaat uit vele ravijnen die dateren uit het einde van de ijstijd. Ze werden gevormd toen het ijsmeer in het Messlingen-dalgebied doorbrak en het water met kracht naar het dal stroomde. Het hoogste punt ligt op 975 meter. Bovendien is Flatruet de hoogstgelegen openbare weg van Zweden, en dan ook nog eens een grindweg.
Onderweg was het telkens weer hetzelfde: wauw! De uitgestrektheid, de lichte sneeuw, de blauwe lucht en het ruige landschap maakten diepe indruk. In de dalen zagen we opnieuw verschillende rendieren, wat het plaatje helemaal compleet maakte.
Eigenlijk spreken de foto’s hier voor zich.
Van extreme kou naar natuurschoon
Ons laatste doel van deze korte vakantie was Fettjeåfallet bij Klövsjö. Maar voordat we daar aankwamen, reden we door het op het eerste gezicht weinig opvallende dorpje Börtnan. Langs de weg stond een groot bord met de tekst: ‘Kallast i landet’, oftewel ‘Het koudste van het land’.
Dat maakte me natuurlijk nieuwsgierig! Wat was er zo bijzonder aan dit dorpje?
Börtnan blijkt bekend te staan als een van de koudste plekjes van Zweden. Door de ligging in een komvormig dal blijft koude lucht er gemakkelijk hangen, waardoor de temperaturen flink kunnen dalen. Zelfs in de zomer kan het er ’s nachts vriezen!
En wat een tegenstellingen! Op 16 juli van dit jaar werd er maar liefst 30,3°C gemeten, terwijl de temperatuur op 29 januari daalde tot –35,1°C. Een verschil van ruim 65 graden! Bijzonder toch, dat zo’n klein dorpje zulke extreme temperatuurverschillen kent?
Maar we hadden nog een prachtige wandeling voor de boeg. Voor de 👆 DERDE KEER bezochten we Fettjeåfallet, een indrukwekkende waterval van zo’n 60 meter hoog. En geloof me, deze plek verveelt nooit! In ieder seizoen is het er weer anders.
De wandeling van ongeveer 2,5 kilometer naar de waterval is op zichzelf al een belevenis. Eerst loop je door het bos, dan door meer open landschap en uiteindelijk steeds verder de kloof in. De paden voeren langs de lagergelegen waterstroom, met onderweg verschillende kleine watervalletjes, totdat je uiteindelijk bij de grote waterval uitkomt.
En ook nu, met hier en daar nog prachtige herfstkleuren, was het weer volop genieten. Wat is de natuur hier toch schitterend!
Een heerlijke afsluiting van drie dagen eropuit in de Zweedse fjällen. Om 16.30 arriveerden we weer in Hunge. Om 20.30 stonden de verwachte gasten op de stoep en weer aan de slag!
Van gezelligheid naar glibberigheid
De winter komt eraan en dus wordt het tijd om de tuinmeubelen een veilig plekje te geven. Om ze nog jaren mooi te houden, laten we ze in de schuur overwinteren. Dus de grasmaaier met aanhanger erbij, meubels erop en rijden maar! Een fluitje van een cent en nog leuk om te doen ook.
Ook de verlichting bij de grillplaats hebben we weer aangezet. Even een wat langer snoer aanleggen en de lampjes kunnen de hele winter blijven branden. Wat ziet dat er straks weer gezellig uit wanneer alles onder een dikke laag sneeuw ligt!
Maar er stond nog een klusje op het programma. De ramen van ons torentje konden wel een schoonmaakbeurt gebruiken. En ook de uitwerpselen onder de zwaluwnesten moesten worden verwijderd. Willem had het torentje vorig jaar immers nog helemaal geschilderd, dus dat wilden we graag mooi houden.
We hadden bewust gewacht op een dag met weinig wind. Bovendien zou de zon in de middag het dak voldoende kunnen drogen, zodat Willem wat veiliger naar boven kon.
Gewapend met een emmer, spons, trekker en doeken ging hij aan de slag. Eenmaal boven ontdekte hij dat er maar liefst vier zwaluwnesten in de top zaten! En de ramen? Die bleken ook behoorlijk vies te zijn. Dus daar eerst maar eens mee begonnen.
Het ging allemaal prima, totdat hij bijna het hele torentje rond was. Inmiddels was het wat kouder geworden en bleek het dak verraderlijk glad te zijn. Willem gleed bijna uit! Teruglopen naar de ladder werd daardoor een hele uitdaging.
Gelukkig wist hij veilig beneden te komen, maar de rest van de schoonmaakbeurt moest maar even wachten.
Want hoe graag we alles ook netjes willen hebben, veiligheid gaat natuurlijk boven alles!
Laat de winter maar komen!
Inmiddels hebben ook alle tuinmeubelen en kano’s hun winterplekje in de schuur gevonden. De SUP-boards zitten weer netjes in hun tassen en zijn opgeborgen in de accommodatie.
De schuur is weer lekker schoongeveegd en alle winterspullen staan klaar om tevoorschijn te halen zodra de eerste flinke sneeuw valt. Wat een verschil met een paar weken geleden!
Nu nog één keer met een lading oud witgoed naar de milieustraat en dan is het voorlopig weer klaar met opruimen.
Alles netjes op zijn plek, de zomer achter ons en de winter in aantocht.
Laat die winter maar komen, wat ons betreft!
Alle personen die op de foto’s herkenbaar in beeld zijn, hebben toestemming gegeven om deze mooie momenten met jullie te mogen delen.