Van hoog naar laag in Hunge
De afgelopen weken stonden letterlijk en figuurlijk in het teken van ‘van hoog naar laag in Hunge’. We zochten de hoogtes op tijdens schilderwerkzaamheden op de steiger en keken omhoog naar een bijzonder paartje steenarenden. Tegelijkertijd daalden we af in de diepe, ijzige kloof van de Källbergsgrottan en voerden we de nodige klusjes laag bij de grond uit. In deze blog nemen we jullie graag weer mee in onze belevenissen van de afgelopen periode.
Källbergsgrottan in Hunge
Samen met Willem en onze buurman en vriend Benny zijn we deze kloof en grot gaan inspecteren. Hoofdlampje op, touw mee en natuurlijk onze survivalrugzak. Wanneer we eropuit gaan, hebben we deze rugzak altijd mee. Maar goed ook, want we moesten een omgewaaide boom door midden zagen om verder te kunnen lopen.
De unieke grot ligt verscholen in een diepe, rotsachtige kloof (klyfta) in de Källberget. Niet alleen de grot, maar ook de omgeving ervan is indrukwekkend. De kloof bij de Källbergsgrottan is ontstaan door enorme oerkracht: gigantische rotsblokken die tijdens het verschuiven van de aardkorst klem zijn komen te zitten. Ik voel me hier altijd heel nietig en klein. Wanneer je vanaf het bospad richting de kloof loopt, merk je het meteen: de temperatuur daalt en de bomen maken plaats voor loodrechte, huizenhoge rotswanden. Dit is de Källberget, een plek waar de natuur zich van haar meest ruige en ongerepte kant laat zien. Dit is geen toeristisch pretpark; dit is pure, Zweedse wildernis.
Tijdens onze inspectie vloog er een paartje steenarenden boven ons en de kloof. We werden nog net niet aangevallen, maar ze lieten flink van zich horen. Waarschijnlijk hadden ze een nest in de buurt dat ze met veel kabaal beschermden. Het was erg indrukwekkend om te zien hoe groot deze vogels zijn en wat een lawaai ze kunnen maken.
De afdaling in de ‘Höga salen’ (de grote zaal van de grot) is spectaculair, maar erg steil en glad. Omdat we willen dat onze gasten dit unieke natuurwonder veilig kunnen beleven, hebben we er een stevige touwladder aangebracht. Binnenkort willen we er ook nog een vaste ladder in plaatsen. Dan is het nog veiliger en voor onze gasten makkelijker om af te dalen.
Na onze inspectie heb ik het verweerde wegwijzerbordje van de boom gehaald. Thuis heb ik het bordje weer netjes wit geverfd en de tekst ‘grottan’ er in traditioneel Falun-rood op gezet. Het bordje hangt inmiddels weer op zijn plek met de punt in de juiste richting, zodat niemand de afslag naar de kloof kan missen.
Vanaf Hus Hotell Hunge is het 1,6 kilometer, oftewel 23 minuten lopen naar de kloof en de grot. In de meeste gevallen gaan wij met onze gasten mee naar deze unieke plek. Omdat deze plek zo speciaal is nog wat extra foto’s om mee te genieten.
Meer Meerzicht
Het ging letterlijk van hoog naar laag in Hunge, toen er bomen werden weggehaald om meer zicht op het meer te krijgen. Vriend Henny kwam met zijn kettingzaag. Het waren meer struiken met aanzienlijke stammen en een paar grote bomen. We hadden natuurlijk eerst gecheckt of deze op ons terrein stonden. Een paar weken geleden hadden we iemand als gast in het hotel, die bij landmäteriet werkt en hem hebben we gevraagd waar onze erfscheiding ligt. Dus duidelijk en safe om aan de slag te gaan. Helaas begaf de ketting van de zaag het enadat de meeste struiken en bomen plat lagen. Wachten op een volgend passend moment en natuurlijk een gerepareerde zaag. Maar…. we hebben zeker al meer zicht op het meer en zijn er erg blij mee. Nog meer genieten! Zie eerste en derde foto hierboven.
Met de kop in het keukenkastje
Zo gaat dat met vriendendiensten, je helpt elkaar. Misschien nog wel meer hier in Zweden, op het platteland, dan in Nederland. Zo heeft Willem Henny geholpen in zijn stuga, gastenhuisje met de waterleidingen. Het was inderdaad een van hoog naar laag bij de grond klusje, wat nog niet zo eenvoudig bleek te zijn. Maar inmiddels is met wat grof geweld het klusje geklaard.
Gras van hoog naar laag
We hebben een fantastische zitmaaier en ik moet bekennen dat ik grasmaaien een heerlijk klusje vind. Vaak gaat dit samen met het trimmen van de randjes, wat helaas minder leuk is. Maar het kan niet altijd feest zijn. Net voordat de zitmaaier voor een grote onderhoudsbeurt weg moest, heb ik alles nog snel gemaaid. Er bleken toch wat onderdelen besteld te moeten worden, dus het duurde even voordat de machine weer pico bello was. Althans, dat dachten wij.
De maaier startte daarna niet, dus dachten we aan de accu. Ik zal niet in detail treden — dat is niet zo boeiend — maar na een lekkage en nog twee keer assistentie van de reparateur, en zeker weer een week later, was hij eindelijk weer in staat om te maaien. In de tussentijd was het gras zo hoog gegroeid dat het nog maar net lukte. Het gebeurt niet vaak dat ik het gemaaide gras naderhand van de grasmat moet harken. Nu dus wel; ik heb zeker acht volle kruiwagens met gras moeten wegrijden.
Het gaat altijd anders
We hebben de tuinmeubelen onlangs van de schuur naar het terras verplaatst met behulp van de zitmaaier en een klein aanhangwagentje. Dat bleek superhandig te werken. Daarnaast lag er nog een oud, lek bootje aan wal bij het meer. Deze hebben we soepel achter de auto aan naar de weg gesleept.
Omdat de gemeente binnenkort grofvuil zou ophalen en onze buren al diverse grote spullen aan de weg hadden gelegd, besloten we ons bootje erbij te zetten. Voor de zekerheid keken we toch nog even op de website van de gemeente. Wat bleek? Je moet grofvuil vooraf aanmelden met een exacte omschrijving en de afmetingen. De volgende ochtend kwam de vuilniswagen toevallig net langs toen Willem buiten stond. Hij vroeg de chauffeurs of ze het bootje voor deze keer konden meenemen, maar helaas konden ze hier niet aan meewerken.
Er zat dus niets anders op: we moesten zelf een aanhanger regelen om de boot de volgende dag naar de milieustraat te brengen. Zo gezegd, zo gedaan. Bij onze buurman konden we een mooie, overdekte aanhanger lenen. Willem reed ermee naar de weg en… de boot was weg. Blijkbaar was er iemand langsgereden die nog potentie zag in het lekke bootje en hem heeft meegenomen. Omdat het grofvuil bij de inrit van de buren stond, hadden we vooraf niet gecontroleerd of hij er nog wel lag. Maar goed, nu we de aanhanger toch al hadden staan, hebben we hem gevuld met onze andere spullen. Bovendien konden we zo meteen iemand van de kerk helpen door een oude wasmachine mee te nemen die weg mocht. Zo zie je maar: het loopt hier altijd anders dan gepland.
Het seizoen kan beginnen
De kano’s staan inmiddels weer netjes in het rek buiten bij de schuur, helemaal klaar voor de verhuur. De eerste was hangt ook weer heerlijk te drogen aan de droogmolen in de buitenlucht; een echt teken dat het seizoen kan beginnen. De steiger staat weer opgebouwd tegen de gevel. We mogen deze gelukkig nog een poosje lenen van onze vrienden uit Våle. We zijn helemaal klaar voor onze zomergasten.
Op grote hoogte
Het blijft altijd weer spannend om op zo’n hoge steiger te klimmen en te werken. Ik neem in zulke situaties liever het zekere voor het onzekere; ik heb nog twee sterke ogen in het gebouw geschroefd en de steiger met spanbanden extra vastgezet. De topgevel is inmiddels gekrabd en de kale delen zijn één keer met verdunde lijnolieverf aangestipt.
We wisten dat een dakgoot al jaren lang heeft gelekt. Hierdoor is er helaas wat houtrot ontstaan. Samen met Willem heb ik de situatie bekeken en we zijn tot de conclusie gekomen dat er nieuwe planken en windveren voor moeten worden gemaakt. Hierover vertel ik meer in een volgende blog, maar de eerste voorbereidingen zijn in elk geval getroffen.
Op de pedalen rond het meer
Binnenkort kunnen we een mooie nieuwe aanwinst aanbieden: een aantal sportieve huurfietsen. Geen elektrische varianten, maar degelijke, gewone sportfietsen om actief de omgeving te verkennen.
Een tochtje rondom het meer is absoluut een aanrader voor onze gasten. De route leidt onder andere naar een heerlijk strand en de bijzondere grillplek bij ‘Hallhuvudstenen’. Dit is een opmerkelijk natuurverschijnsel waarbij een gigantisch rotsblok balanceert op een veel kleinere steen. Het lijkt alsof een windvlaag hem zo kan laten kantelen. Dankzij de aanwezige barbecue-faciliteiten en de rustieke ligging is het de perfecte plek voor een ontspannen pauze tijdens het fietsen.
Haarscherp waterpas
Willem heeft onlangs voor het eerst mijn haar geknipt. Ik knip zijn haren al sinds we in Zweden wonen, maar ik had het tot nu toe nog niet aangedurfd om hem mijn haar toe te vertrouwen. Willem was zelf overigens ook huiverig. Na wat aandringen gaf hij aan dat hij de infrarood-waterpas hiervoor wilde gebruiken om een rechte lijn te kunnen maken. We hebben het er maar op gewaagd. Ik heb een makkelijk kapsel dat simpelweg recht afgeknipt moet worden. Omdat het model van de bruiloft in Nieuw-Zeeland — nu ruim twee maanden geleden — er nog goed in zat, kon er weinig misgaan. Ik moest mijn hoofd uiteraard erg stil houden, anders had de waterpas weinig nut. Het is gelukt en ik ben tevreden met het resultaat. Wie weet komt er in de toekomst nog een tweede keer.
Samen de handen uit de mouwen
Willem heeft dit jaar als vrijwilliger weer meegeholpen om het lokale strandje, dat zo’n 8 kilometer verderop ligt, schoon te maken voor de zomer. Tractors, schuivers en harken werden erbij gehaald om de klus met veel helpende handen te klaren. Ook voor het strand geldt: het seizoen kan beginnen, laat de bezoekers maar komen.
Onze nieuwe buren zijn ook al weer vertrokken
Laten we het even over onze nieuwe buren hebben. Ze wonen boven ons slaapkamerraam, net onder het dak van het terras, in een prachtig nest. Vanuit onze luie stoel konden we het merel paartje heel actief aan het werk zien met het verzamelen van wormen. Ze vlogen continu van hoog naar laag om de wormen uit het gras te pikken. De jonkies groeiden erg snel. Een aantal dagen geleden zijn alle vier de jongen uitgevlogen; ze zijn inmiddels niet meer naar het nest teruggekeerd.
Met het uitvliegen van de jonge merels en de kano’s die klaarliggen, staat de Zweedse zomer nu echt voor de deur. De natuur is op haar mooist met al die mooie kleurige bermbloemen, het strand ligt er weer netjes bij, en de omgeving is klaar om ontdekt te worden — te voet, in een kano, of op een van onze sportfietsen.
Het was een mooie, afwisselende periode van hoog naar laag in Hunge, en nu: Laat die zomer maar komen.
Voor wie nog op vakantie gaat: Veel plezier en zoek de rust!
Tot de volgende blog!