De winter mocht dan hier laat opgang komen, toen deze er eenmaal was ging het ook flink te keer in zuid- en midden Zweden. Hier was het relatief rustig, maar onze gasten ondervonden wel hinder. We mochten wederom een groep uit Nederland ontvangen, verwennen en bijzondere activiteiten voor realiseren. Kijk en lees weer gezellig met ons mee.
Oud en Nieuw
Rond oud en nieuw mochten wij de retraite groep ontvangen. Dit is de 5e groep van Retaite Actief Reizen. De foto’s spreken voorzich en mocht je meer foto’s willen zien van deze reizen klik dan op onderstaande links van eerder blogs. De groep heeft in een prachtige houten grillhut het jaar uitgezeten. Wij voegden ons zo rond 11.30 bij hen om te toosten op het nieuwe jaar.
Klik op: gezonde sneeuwgekte
Klik op: knallen in stilte
Mocht je denken: ‘Dat lijkt mij ook fantastisch om mee te maken?’ dan kun jij je alvast opgeven voor volgend jaar. Klik voor meer informatie en aanmelden op:
Retraite Actief Reizen Winterreis Februari 2027
Vast in Zweden?
Naarmate de vertrekdag dichterbij kwam, verschenen er steeds meer berichten over verkeerschaos in Zweden door zware sneeuwval en harde wind, met het risico op sneeuwduinen. Vooral aan de kust en in het zuidelijkere deel van het land was de situatie onrustig. Hier bleef het gelukkig relatief rustig en stabiel, maar vliegen en treinreizen waren vrijwel niet mogelijk. Het was dus nog even spannend en het zag er korte tijd naar uit dat de groep in Zweden vast zou komen te zitten. Extra bijzonder was dat juist hún treinreis als enige op groen bleef staan en alleen maar twee uur later vertrok.
De spanning bleef tot aan de dag van vertrek. Ze vertrokken om 08.00 uur en zouden de trein van 08.45 uur nemen. Gelukkig hadden ze een paar uur reseve in Stockholm zodat de rest van de reis goed is gekomen en ze veilig en optijd in Nederland zijn aangekomen. Sommigen hadden in Nederland wat extra tijd nodig om thuis te komen vanwege uitvallende treinen.
Aan de bak!
We hebben de groep om 8 uur ’s ochtends uitgezwaaid en na nog een paar uurtjes in de slow motion was het tijd om aan de bak te gaan: bedden afhalen en heel wat wasmachines aanzetten, leeghalen, was ophangen, enzovoort. Omdat we na de groep geen andere gasten hadden konden we de relingen in de gangen mooi gebruiken om de was te laten drogen. Heerlijk, die frisse wasgeur door het hele gebouw.
In de dagen die volgen maak ik meestal twee tot drie appartementen per dag schoon en strijk ik de was, lekker kijkend naar een mooi tv-programma of een YouTube-serie, op een grote strijkmachine. Anders is het wel heel saai werk hoor! Zodra een appartement schoon is, zet ik het weer open op ons centrale boekingsplatform. Wel aanpakken, maar zonder stress!
Noah moest langer blijven
Onze zoon Noah zou zondagavond met de trein naar Billund reizen. Helaas was dat niet mogelijk, omdat er geen enkele trein reed. Ook alle vluchten waren geannuleerd. Hij was er helemaal klaar mee en kon uiteindelijk pas op donderdag vertrekken. Omdat hij het niet meer zag zitten om opnieuw met de trein te reizen, heeft hij een vlucht geboekt.
Die extra dagen vonden wij natuurlijk helemaal niet erg. Het was juist fijn om nog wat langer samen te zijn, zeker omdat de groep op maandag was vertrokken. Zo hadden we onverwacht nog wat extra quality time met elkaar.
Sneeuwscooterambulance
Tijdens de sneeuwscootertocht met de groep begaf één sneeuwscooter het halverwege de tour. Noah en de groepsleider zijn bij de pechgevallen sneeuwscooter gebleven, terwijl de overige deelnemers terugreden naar het startpunt. Een aantal deelnemers is daarna weer teruggegaan om Noah en de leider op te halen. Dat vonden ze helemaal niet erg hoor—zo’n extra tochtje erbij!
Uiteindelijk is iedereen veilig en wel aangekomen bij Hus Hotell Hunge.
De dagen erna was het te koud om met de sneeuwscooter te rijden. Bij temperaturen lager dan -18 °C is het simpelweg niet te doen. De defecte sneeuwscooter heeft daardoor een paar dagen gestaan. Toen de groep vertrokken was en de temperatuur weer iets aangenamer werd, zijn we met z’n vieren—Noah, Willem, Benny en ik—ieder op een sneeuwscooter naar de kapotte sneeuwscooter gereden. Ik had een slee achter de sneeuwscooter hangen: een soort ambulance.
Vlakbij stond een overdekt hutje. Daar hebben we eerst een vuurtje gemaakt om op te warmen. We hadden drinken meegenomen en ook wat eten om te grillen. Even gezellig samen op temperatuur komen, en daarna hebben de drie mannen de sneeuwscooter op de slee getakeld. Dat ging verrassend vlot. Nog even opwarmen, en toen kon de ‘ambulance’ over het meer terug naar Benny’s schuur.
Het was heel fijn om dit nog samen met Noah te kunnen doen. Hij heeft er echt van genoten. Zodra hij de kans krijgt om op een sneeuwscooter te stappen, grijpt hij die met beide (koude) handen aan. Ik trouwens ook!
Kerst eruit
Tijd om de echte kerstspullen weer in dozen en bakken te pakken. Ook moesten de dennentakken weg, en dat geeft altijd een behoorlijke chaos aan naalden. Daar heb ik weer van geleerd: volgend jaar gebruik ik alleen nog dennentakken voor de decoratie en geen sparrentakken meer. Dennentakken hebben duonaalden: twee grotere naalden die bij elkaar zitten en nauwelijk uitvallen. Sparrentakken hebben juist losse, ‘solo’ naalden die (zeker zonder water) vrij snel uitvallen.
De kerstboom is inmiddels ook opgeruimd. De mooie nieuwe planken boven de grote tafels heb ik nog iets aangepast en er nu winterse tafereeltjes van gemaakt. Ook daar heb ik van geleerd: volgend jaar zet ik geen heel specifiek kerstsfeertje op de planken, maar meteen een winters sfeertje. Dat scheelt een hoop werk en aangezien ons winterse seizoen hier toch zo’n vijf maanden duurt, is dat gewoon een stuk praktischer.
Wat een kanjers!
Inmiddels werken we al zo’n drie jaar samen met Majik Mushing, het sledehondenbedrijf. Zij fokken en trainen sledehonden en hebben inmiddels 35 honden. Een deel daarvan doet mee aan lange tochten van 200 tot 300 kilometer. Ze presteren ontzettend goed en vallen regelmatig in de prijzen. Wil je meer weten over deze kanjers en hun baasjes? Klik dan hier op majik mushing
Van onze gasten krijgen we altijd fijne reacties over de goede begeleiding en het prettige contact tussen de begeleiders en hun honden. De honden worden echt uitstekend verzorgd en hebben duidelijk plezier in het werken en in het op pad gaan met gasten. Het is nu ook mogelijk om zelf een slee te besturen met een aantal trekhonden, en dat wordt door onze gasten enorm gewaardeerd.
De route van ongeveer 70 km naar de sledehonden toe is in de winter een plaatje. Nagenoeg geen recht stukje weg, maar allemaal bochten, en heuvel op en af, langs meren en een prachtig watervalletje, wat half bevroren is. Zie schitterende foto. Alles bij elkaar maakt dat deze dag als heel bijzonder en super wordt ervaren.
Vast in Zweden
Nadat het meeste werk gedaan was en de groep en Noah waren vertrokken, kregen wij alsnog ons portie sneeuw. Het werd koud—echt koud. De temperatuur zakte tot -25 °C, en met een stevige, straffe wind begonnen hier ook sneeuwduinen te ontstaan. De ramen vulden zich met sneeuw; prachtig om te zien!
Het advies was duidelijk: wie niet de weg op hoeft, blijft lekker thuis. Zo gezegd, zo gedaan. We zijn heerlijk in onze eigen bubbel gekropen—en dat heeft eigenlijk ook wel wat. We hadden genoeg in huis om het een paar dagen vol te houden, dus geen paniek. Al panikeren wij sowieso niet. Geen stress.
Zaten we vast? Nee hoor!
Sneeuwstorm?
Nou een storm wil ik het niet noemen maar de wind in combinatie met de sneeuw maakte wel mooie creaties. De foto’s spreken voor zich. Wij hebben hier niet veel hinder van ondervonden, niet anders dat het te koud was om buiten te zijn.
Prachtige plaatjes
Toen er recent in Nederland ook sneeuw was gevallen en die zeker een paar dagen bleef liggen, zag ik de mooiste plaatjes langskomen op Facebook en in het journaal. Heerlijk! Het nodigt uit om foto’s te maken, te genieten en alles vast te leggen, juist omdat het voor Nederland best bijzonder is.
De sneeuw verveelt ons echt nog steeds niet, ook niet na vier jaar wonen in Zweden. Het is elke keer weer anders: met zon, zonder zon, veel sneeuw, enzovoort. Zo maakte ik ook deze avond foto’s. Geniet lekker mee!
Afscheid voor even
Na een paar extra dagen met onze zoon Noah kwam natuurlijk het moment van afscheid nemen. Hij gaat terug naar Denemarken, waar hij tot eind augustus zal blijven. Hij heeft groen licht gekregen om ook zijn afstudeerproject bij LEGO te doen. Wederom gaat er een grote wens van hem in vervulling. Supergaaf!
Twee maanden later zullen we hem ergens in maart weer ontmoeten, in een heel ander land. In mijn vorige blog gaf ik al aan dat wij in 2026 bijzondere avonturen gaan beleven. Ik houd de spanning er nog even in: in mijn volgende blog “Vertrouwen of toeval'” deel ik met jullie een bijzondere ervaring en een getuigenis over Gods wonderlijke leiding hierin.
Voor nu zijn we weer even bijgepraat en hebben jullie opnieuw een kijkje kunnen nemen in ons leven hier in het Hoge Noorden, Jämtland, Zweden. Bedankt voor het lezen, en laat gerust een reactie achter, altijd leuk om te ontvangen.
Wil je ons blijven volgen? Dan kun je je aanmelden voor deze blog, zodat je nieuwe berichten in je mailbox ontvangt. Wel zo prettig om te lezen en de foto’s te bekijken.
Lieve groetjes van mij en van Willem natuurlijk.
Wil jij ook zo’n magische, bijzondere winterse ervaring? Er kan nog geboekt worden voor de voorjaarsvakantie 2026. Neem even contact met ons op:
+46725332717
Klik voor meer info op: