Down Under – onze bijzondere reis naar de andere kant van de wereld
Hallo beste lezers,
Deze keer neem ik jullie mee Down Under, naar Nieuw-Zeeland. Naar een reis waar we lang naar hebben uitgekeken, naar een prachtig land vol indrukwekkende natuur, en vooral naar een heel bijzondere reden om die kant van de wereld op te gaan: het huwelijk van Aron en Abi.
In 26 dagen maakten we 1450 foto’s, legden we ongeveer 42.500 kilometer af, bezochten we 10 vliegvelden en beleefden we momenten die we niet snel zullen vergeten. Het werd een reis vol familie, verwondering, mooie ontmoetingen en prachtige landschappen die soms moeilijk te zijn omschrijven.
Geen klassiek reisverslag dus, maar een blog waarin ik jullie op thema meeneem in onze belevenissen Down Under.
Op weg naar Down Under
Het was dan eindelijk zover. Zo lang naar uitgezien, en toen ging het echt gebeuren.
Bij -10 graden, midden in de winter, begon onze reis met de auto naar Bräcke, daarna per trein naar Arlanda bij Stockholm. Daar begon ook direct het lange wachten: zo’n zeven uur. Willem heeft op het vliegveld nog wat kunnen werken.
We vlogen van Stockholm naar Istanbul en vandaar naar Shanghai, waar we na een lange vlucht van ongeveer 14 uur een overnachting hadden in een hotel. Heerlijk om even de benen te strekken en een goede nachtrust te hebben. De volgende ochtend konden we het rustig aan doen, omdat onze vlucht naar Auckland pas om 14.00 uur vertrok.
Het tijdsverschil tussen Zweden en Nieuw-Zeeland is 12 uur, en dat is toch wel even een dingetje. De vlucht van Shanghai naar Auckland duurde ongeveer 11,5 uur en daarna volgde, na nog een paar uur wachten, onze laatste vlucht van ongeveer 1,5 uur naar Christchurch.
.
Eerste indrukken van Nieuw-Zeeland
De lange vluchten waren meestal in de nachtelijke uren, dus een paar uurtjes slaap meepakken was belangrijk. Maar zodra de zon zich liet zien en de bewolking verdween, hadden we prachtige uitzichten boven het Noordereiland van Nieuw-Zeeland: bergen met besneeuwde toppen en een schitterende kustlijn.
Dat beloofde veel voor onze tochten Down Under.
Het vliegveld in Christchurch is een redelijk klein en overzichtelijk. Eenmaal buiten stapten we letterlijk de zomer binnen. Heerlijk warm, blauwe lucht en alleen maar genieten. We werden opgehaald door het camperverhuurbedrijf. Na wat administratieve afhandelingen konden we de camper inrichten.
Die was niet erg groot, maar prima voor onze reis. Alleen: waar laat je dan twee grote koffers? Gelukkig konden we die bij het camperbedrijf stallen.
En toen begon onze vakantie echt. Nou ja… nog net niet helemaal. Bij de supermarkt ontdekte ik namelijk een dikke bobbel op een autoband. Ja, wat doe je dan? De reis moest nog beginnen. Dus toch maar even terug naar het camperbedrijf. Binnen vijf minuten zat er een nieuw wiel onder en konden we echt op pad.
Naar Nelson, kamperen en assisteren
Na twee weken regen, hagel en storm (vernomen we van de chauffeur van de schuttlebus) hadden wij het geluk van prachtig weer. Vanuit Christchurch reden we langs de kust naar het noorden. Via kronkelende grindwegen met de mooiste uitzichten, door tropische bossen, over bergen en door dalen, om uiteindelijk bij de ene prachtige baai na de andere uit te komen.
Het laatste stuk naar Nelson, de plek waar Aron en Abi wonen, voerde ons langs glooiende, geel gekleurde heuvels van droog gras, totdat we uiteindelijk weer de kust bereikten.
We waren uitgenodigd om bij hen te komen barbecueën, samen met Nederlandse vrienden die o.a. voor de bruiloft naar Nieuw-Zeeland waren gekomen. Echt fijn om A&A weer te kunnen vasthouden, te zien en te horen. Iets wat we natuurlijk al minstens een jaar hadden gemist.
We hebben een paar dagen gekampeerd op een geweldige plek aan zee, samen met Abi’s familie. Een mooie, ontspannen manier om elkaar beter te leren kennen. Vanuit daar maakten we mooie uitstapjes, genoten we van het prachtige weer en ontdekten we opnieuw wat een bijzondere natuur Nieuw-Zeeland heeft: waterbronnen, uitzichten en grillig gevormde rotsen in en langs de kust.
Daarna brak een week van aan de slag aan. Aron en Abi waren druk met de voorbereidingen van hun huwelijk en wij hielpen met alle plezier mee. Een fijne manier om dicht bij hen te zijn en iets voor hen te kunnen betekenen.
Willem werd overal naartoe gestuurd om dingen op te halen en te koken. Ik mocht me bezighouden met creatieve dingen, soms samen met Willem op stap, en daarnaast wat huishoudelijke taken oppakken. We kennen Nelson inmiddels aardig goed.
Elke avond zochten we een plekje voor de nacht op, meestal ergens in de omgeving, maar soms ook gewoon een straat verderop bij A&A. Op hun terrein konden we niet overnachten, omdat ze op een heuvel wonen en de oprit te steil is voor de camper. Het was een topweek.
De dag vóór het huwelijk transformeerden we de eet- en feestzaal tot een prachtige trouwlocatie. Op de foto’s zie je de zaal eerst zonder decoratie en daarna volledig ingericht voor het diner. Schitterend. En dan te bedenken dat A&A dit allemaal samen hebben bedacht, ingekocht en voorbereid. Wat een enorme klus hebben zij geklaard.
Een bruiloft aan zee
De huwelijksdag begon met wat regen, maar op de ceremonielocatie ging de hemel open. De ceremonie vond plaats aan zee, op de rand van een klif. Wat een plek! De zon scheen volop en daar waren we niet helemaal op voorbereid, met verbrande gezichten als gevolg.
Daarna gingen we naar de feestlocatie: een prachtig communitygebouw. Wat een lief team van vrijwilligers stond daar om hen heen, en ook wij werden warm ontvangen. Allemaal positieve christenen en zo vriendelijk.
Buiten konden we spelletjes doen en genieten van een rijk gevulde tafel met hapjes. Het diner was voortreffelijk en ’s avonds werd er gezellig gedanst op barn music: een soort schuur-, country- en Ierse volksmuziek met georganiseerde dansen. Eerst uitleg, daarna oefenen en uiteindelijk volop genieten, telkens met andere danspartners. Intensief, maar supertof.
Aan het einde van de avond trokken wij ons als familie nog even terug om afscheid van A&A te nemen. Zij gingen een paar dagen naar een B&B en wij trokken nog vijf dagen langs de westkust naar het zuiden.
Een onvergetelijk hoofdstuk van onze reis Down Under.
Uitstapjes en bezienswaardigheden
Een paar foto’s laten iets zien van onze uitstapjes en bezienswaardigheden. Ik ga daar niet al te veel over schrijven, maar zal links plaatsen voor wie meer informatie wil over de plek.
Waikoropupu Springs, helderste water ter wereld: klik HIER
Langste hangbrug van Nieuw Zeeland: klik HIER
Flora en fauna
De flora en fauna zijn hier fantastisch. Het was inmiddels herfst, dus de meeste bloemen waren al uitgebloeid. Ik kan me voorstellen dat de natuur hier in november nog veel uitbundiger is. Maar ook nu viel er voor ons zoveel nieuws te ontdekken.
Bloemen die wij normaal in de bloemenwinkel kopen, staan hier gewoon langs de weg. En planten die bij ons als kamerplant bekendstaan, groeien hier in het bos. Langs de kust, en die is eindeloos in Nieuw-Zeeland, vind je tropische bossen en soms zelfs regenwouden. Een enorme diversiteit aan bomen, struiken en zeer oude bomen. Werkelijk prachtige exemplaren.
Kortom: je waant je hier bijna in het paradijs.
En dan al die vogelgeluiden… bijna niet in woorden te vatten. De vele stranden, soms met zeehonden, en op sommige plekken kun je zelfs op walvissafari. En dan te bedenken dat wij nog maar een fractie van Nieuw-Zeeland hebben gezien.
Bijzondere dieren en verrassende ontmoetingen
Tijdens de drie dagen kamperen met Abi’s familie kregen we bezoek van een grote familie loopvogels. Nou ja, bezoek… ze waren ook behoorlijk irritant. Voor al ons eten had de familie speciaal een tentje meegenomen, omdat die vogels overal in duiken en vooral eten probeerden te pikken. Ze springen in pannen, potten, eigenlijk in alles wat er maar staat. Ook heel irritant als de twee kleine kinderen even bij hun bordje wegliepen: voor je het wist zaten de vogels eraan.
We kwamen onderweg een bord tegen met de waarschuwing: pas op, overstekende pinguïns. Helaas hebben we geen enkele pinguïn gezien.
Tijdens een wandeling bij een bekende rotsboog, een plek die velen misschien herkennen van een Windows-achtergrond, zagen we wel een paar zeehonden heerlijk in het zonnetje liggen. We liepen ook een rotsformatie in en zagen daar opnieuw een grote zeehond liggen, koel verscholen in de schaduw.
Even verder kwamen we via een nauwe doorgang uit bij een ondergrondse stroming. Met geweld beukten de golven de ondergrondse inham in. Echt een supergave plek.
Bloemen en bossen
Toch hebben we ook nog wat bloeiende bloemen kunnen vastleggen. Vetplantjes die hier gewoon in het wild groeien. Maar ook veel bermbloemen die we uit Nederland en Zweden kennen.
Daarnaast zagen we planten die ik zelf maar palmvarens ben gaan noemen – al weet ik niet of ze officieel zo heet. Grote varenbladeren die groeien op een stam die eruitziet als die van een palm.
De vele stranden
We reden vele kilometers langs de prachtige kust. Wat een uitzichten. Vaak kwamen we uit bij een schitterende baai waar we ons helemaal alleen waanden. Even pauzeren met uitzicht op zee, tussen bergtoppen in, op het strand. Genieten van de stilte en van de warme zon op onze huid.
We hebben hier gele, bijna oranje, witte en zwarte stranden gezien. Allemaal even bijzonder.
Dat is ook Down Under: steeds weer een ander landschap, en elke keer opnieuw verwondering.
Van winter naar zomer en weer terug
Het was wel heel bijzonder om vanuit de winter met -10 graden ineens de zomer in te stappen. Het was dan wel herfst in Nieuw-Zeeland, maar voor onze Zweedse begrippen gewoon zomer, met temperaturen tussen de 18 en 25 graden.
De herfst was zichtbaar in de gele, rode en bruine bladeren aan de bomen. Sommige bomen lieten hun bladeren al vallen. Er waren weinig bloeiende bloemen, maar tegelijk ook nog zoveel groen in de bossen.
En terug in Zweden was het vårvinter, oftewel lentewinter. Hier en daar lag nog wat sneeuw, maar de kracht van de zon en het vele licht voelden al echt als lente. Op 6 april, was onze wereld weer wit. Het heeft twee dagen gesneeuwd. Dus alle jaargetijden in één maand tijd. Wel heel bijzonder hoor. Maar ook fijn dat hier de lente en zomer eraan komen.
Reizen met de camper
We hebben absoluut de juiste beslissing genomen om een campertje te huren. Dat gaf ons veel vrijheid en flexibiliteit, en we hadden alles bij de hand.
Het was niet altijd eenvoudig om een vrije plek te vinden om te overnachten, maar af en toe wilden we ook graag naar een camping om de batterijen op te laden en het toilet en vuilwater te verzorgen. Dat kan trouwens op verschillende plaatsen ook buiten een camping.
We hebben prachtige plekjes aan de kust gehad en genoten van de ondergaande én opkomende zon.
Westkust, Pancake Rocks en Broken River
Tijdens de laatste dagen aan de westkust hebben we de Pancake Rocks bezocht: een rotsformatie die uit lagen bestaat, alsof ze als een pannenkoekentaart op elkaar zijn gestapeld.
Meer info over het ontstaan van de Pancake Rocks: klik HIER
Ook brachten we een bezoek aan The Broken River. In een glooiend landschap, waar in de winter geskied wordt, troffen we ineens een kloof aan. Niet speciaal opgezocht, maar het lag toevallig op onze route. We moesten er wel even voor afdalen via een smal en soms wat tricky paadje.
Halverwege gaf Willem aan dat het voor hem ver genoeg was. Ik ben doorgelopen en het was het absoluut waard. Onderweg kwam ik een jonge vrouw tegen die via de ondergrondse rivier van de ene kant naar de andere kant van de rotsformatie was gelopen. Het water kwam tot aan haar kin, maar volgens haar was het de moeite meer dan waard.
Zelf ben ik ongeveer dertig meter de grot in gelopen, langs de zijkant van het water, over een smalle richel. Dat was al bijzonder genoeg, en daarbij heb ik het gelaten. Daarna volgde de klim terug omhoog, gelukkig grotendeels in de schaduw. Echt een aangename verrassing. En zo dankbaar dat ik dit allemaal weer kan!
De terugreis
Ja, en dan komt aan alles een eind.
Gelukkig hadden we de juiste keuze gemaakt door een dag eerder de Arthur’s Pass over te steken. Het weer zou de volgende dag aanzienlijk slechter worden, met regen en waarschijnlijk veel wolken, waardoor we weinig zouden hebben gezien. Nu was de lucht stralend blauw en hebben we enorm genoten.
Deze pas bracht ons van het westen naar het oosten en uiteindelijk terug naar Christchurch.
Toen brak de dag aan waarop we de camper schoon en netjes moesten inleveren. Maar juist die dag regende het: regen, regen en nog eens regen. Niet ideaal om dan al je spullen uit de camper te halen en alles schoon te maken. Maar ja, je doet het toch.
Dan maar als verzopen katjes in het hotel belanden.
Een heerlijke douche, wat eten en daarna eindelijk weer slapen in een normaal bed. De volgende ochtend moesten we al om 8.00 uur de vlucht naar Auckland nemen. Dus vroeg op en… terug naar Zweden. Weer naar Up Top, na al dat moois Down Under.
Weer thuis in Hunge
De terugreis verliep op zich prima. In twee dagen waren we weer terug in Hunge. De vlucht van Bali naar Istanbul duurde 13,5 uur, en dat was best een uitdaging. Een nachtvlucht, dus je zou denken: slapen maar. Maar de ruimte was klein, en telkens in dezelfde houding zitten is toch pittig.
Toch hebben we het gedaan.
Bij het boeken van de terugreis per trein hadden we flink wat speling ingebouwd. Uiteindelijk konden we onze tickets omboeken naar een eerdere trein. Zo kwamen we rond 18.00 uur alweer aan in Hunge, ons thuis.
Hoe dichter we bij Hunge kwamen, hoe meer sneeuw er nog lag. Maar gezien de tijd van het jaar was het toch weinig. Meer bruin-geel dan wit. Op het meer ligt nog zeker 30 tot 40 centimeter ijs en daar kun je nog overheen lopen.
Het was inmiddels lente geworden in Hunge. Maar nog geen week later lag er alweer zo’n 6 centimeter sneeuw. Inmiddels genieten van al een volle week van hele dagen stralend blauwe luchten met oplopende temperaturen tot 11 graden. De komende week nog zo’n stralende week. Helaas kunnen we hier niet zo enorm van genieten. Waarom niet? Dat lees je in mijn volgende blog. Nu is het weekend en heerlijk genieten van de lente!
Tot slot
Ik had me voorgenomen om niet zo veel te schrijven, maar vooral veel foto’s te delen die voor zich zouden spreken. Maar nu ik deze blog afrond, merk ik dat ik toch weer veel met jullie heb gedeeld.
We kunnen allebei zeggen dat dit de mooiste reis is die we ooit hebben gemaakt. Natuurlijk was onze huwelijksreis, van Nederland naar de Noordkaap via Zweden, Finland en Noorwegen, ook fantastisch. Maar om bij het huwelijk van je eigen kind te mogen zijn, aan de andere kant van de wereld, in zo’n prachtig land, dat is echt een zeer bijzondere zegen. Hierover meer Klik op: ‘Toeval of Vertrouwen’
Dank voor het lezen en meekijken. Vond je het leuk? Laat gerust even een berichtje achter. Altijd leuk om te lezen.
Heb je plannen om deze zomer bij ons langs tekomen? Je bent van harte welkom!